Archiwum / „Udręka życia” Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, reż. Iwona Kempa
fot. Piotr Kubic/www.kubic.info
fot. Piotr Kubic/www.kubic.info

„Udręka życia” Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, reż. Iwona Kempa

Hanoch Levin

UDRĘKA ŻYCIA

Słodko – gorzka opowieść o kryzysie, który dotyka małżeństwo z trzydziestoletnim stażem. On – podszyty chłopcem starzejący się mężczyzna nie potrafi pogodzić się z przemijaniem. Irytuje go nudna żona, której każdą reakcję jest w stanie przewidzieć. Najchętniej uciekłby z domu w towarzystwie młodej kochanki. Ona – pogodziła się ze swym przegranym życiem i stara się zatrzymać męża w domu. Ma na to swoje wypróbowane sposoby.

Sztuki zmarłego w 1999 roku wybitnego izraelskiego dramatopisarza, poety

i reżysera teatralnego Hanocha Levina (autora słynnego „Kruma”), zdobyły przebojem polskie sceny, ciesząc się ogromnym aplauzem krytyków i publiczności. Ich niezwykły język i groteskowość, połączenie tragizmu i komizmu, a jednocześnie uniwersalność przekazu i głęboka zaduma nad losem człowieka sprawiły, że uznane zostały za arcydzieła literatury teatralnej.

Iwona Kempa doskonale pracuje z aktorami. Tomasz Międzik, po „Rozmowach poufnych” po raz kolejny zagrał u tej reżyserki jedną z najważniejszych ról w karierze. Jego Jona jest dużym chłopcem, niedojrzałym mężczyzną marzącym o mamie, który potrafi być jednak również okrutny i odpychający. Boi się siebie, bo przestraszył się życia. Wybitną rolę zagrała też Anna Tomaszewska. Uwiarygodnia ona wszystkie skrajne emocje. Gwałtowność, wyciszenie, naiwność, prymitywizm. Lewiwa to my: wszystkie kobiety, mężczyźni, wszyscy ludzie. Perełką jest również przejmujący epizod Radka Krzyżowskiego. Łukasz Maciejewski, „Polska Gazeta Krakowska”

Iwona Kempa umieszcza swoich bohaterów w przejrzystej, pustej przestrzeni. Jedynym elementem scenografii jest łóżko z białą pościelą. Na scenie nie ma miejsca na zbędne estetyzujące dekoracje. Prostota inscenizacyjna najlepiej wydobywa wszystkie podskórne sensy dramatu, który rozgrywa się w bohaterach: w ich rozmowach i budowanej relacji. Reżyserka i aktorzy pozwalają Levinowi prowadzić się przez tekst. Dzięki temu krakowski spektakl jest bardzo klarowny i znakomicie zagrany. … Pochwalić należy również piękną muzykę Bartosza Chajdeckiego (na wiolonczeli gra Piotr Głuszyński), która nie nachalnie towarzyszy akcji. Wszystkie te elementy składają się na dobry i mądry spektakl, który bawi i zarazem wzrusza.

Anna Matras, „Nowa Siła Krytyczna”

 

adaptacja i reżyseria : Iwona Kempa

współpraca reżyserska: Ana Nowicka

scenografia: Iwona Kempa

kostiumy: Anna Sekuła

muzyka: Bartosz Chajdecki

przekład: Agnieszka Olek

inspicjent: Anna Wójcick

Spektakl dla widzów dorosłych!

Obsada: Anna Tomaszewska, Tomasz Międzik, Radosław Krzyżowski

Na wiolonczeli gra: Piotr Głuszyński/Adam Woźniak

 

28 marca, godz. 19.00 Aula Forum Polkowice

bilety: 50 zł normalny, 40 zł zbiorowy